Archives for posts with tag: członek

– W ramach działań równościowych od dziś sprzeciwiam się temu, żeby używać rodzaju żeńskiego „członkini”, bo on i tak pochodzi od „członka”, a zatem uprzedmiatawia kobietę-działaczkę i uzależnia jej status ontyczny od heteronormatywnego fantazmatu męskości.

– To jak się powinno mówić?

– Powinno się stosować coś rdzennie kobiecego. Wiadomo, co odpowiada członkowi, więc może „pochwa”, na przykład „Pani taka a taka jest pochwą fundacji”. Jeśli stworzyła tę organizację, to „prapochwą”.

– „Pochwą założycielką”.

– No właśnie nie bardzo, bo „założyciel” to też takie męskie. Założyciel, włożyciel, rozumiesz, postfreudowski insertywny paradygmat samczej dominacji.

– To może „pochwą pionierką”? „Pionierską pochwą”?

– „Pionier” to też jakby szowinistyczne, wertykalna symbolika falliczna. Jakoś inaczej trzeba.

– To może „poziomką”?

– Jak to poziomką?

– No pionierzy są od pionu, a poziomki od poziomu.

– „Pozioma pochwa”, tak? Wiesz, już mógłbyś dać sobie spokój z tym wypominaniem ludziom pochodzenia.

– Pracujesz?

– Zaraz będę. Teraz czytam o narządzie. Lemieszowym.

– A, jest taki narząd.

– O, słyszałeś o nim. Wiesz gdzie?

– Nie na członku?

– Hm, brzmi ciekawie. No dobra, a jak myślisz – do czego służy?

– Nie wiem. Coś… Łączy? Coś dzieli?

– A jaki jest?

– Mały.

– Czemu?

– Bo najwyraźniej większy jest niepotrzebny.

 

 

logon człon[Podrzucone przez Tajnego D.]

– Wezmę go pod rozwagę. I do ręki.

Jako człowiek bardzo młody, niedoświadczony i próbujący odkryć prawidła rządzące relacjami międzyludzkimi i wytyczyć granice, rozważałem z moim ówczesnym facetem:

– A pocałunek to zdrada?

– No, zależy jaki…

– No dobra: pocałunek w członek…?