Archives for posts with tag: intonacja

– Wyobraź sobie taki utwór, w którym cały czas spadałaby odrobinę intonacja i to byłoby bardzo symboliczne. Tylko musiałaby spadać regularnie o bardzo nieznaczne wysokości. Trzeba by to było jakoś zaznaczyć, tylko nie wiem jak…

– A po cholerę to zaznaczać. Napisz po prostu parę taktów a cappella i daj do zaśpiewania chórowi Filharmonii Narodowej.

– Daj mi garnek na fasolkę.

– Dam ci miskę, w garnku będzie się gotowała woda.

– A w czym się będzie gotowała fasolka, jak w garnku się będzie gotowała woda.

Najbardziej wyrazowy spadek intonacji, jaki mogę sobie wyobrazić.

Swoją drogą niezwykłe, ile razy w zdaniu „и вся внутренняя моя имя Святое Его” powtarza się „я”. I pomyśleć, że ktoś miał wątpliwości co do trzykrotnie (czterokrotnie) powtórzonego „Ich” na początku 21 kantaty Bacha…

Благослови, душе моя, Господа,

благословен еси Господи.

Благослови, душе моя, Господа,

и вся внутренняя моя имя Святое Его.

Благослови, душе моя, Господа,

и не забывай всех воздаяний Его,

очищающаго вся беззакония твоя,

исцеляющаго вся недуги твоя,

избавляющаго от истления живот твой,

венчающаго тя милостию и щедротами,

исполняющаго во благих желание твое:

обновится яко орля юность твоя.

Щедр и Милостив Господь,

Долготерпелив и Многомилостив.

Благослови, душе моя, Господа,

и вся внутренняя моя имя Святое Его.

Psalm CII (CIII)

[Benedic, anima mea, Domino, et omnia quæ intra me sunt nomini sancto eius.
Benedic, anima mea, Domino, et noli oblivisci omnes retributiones eius.
Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis; qui sanat omnes infirmitates tuas:
qui redimit de interitu vitam tuam; qui coronat te in misericordia et miserationibus:
qui replet in bonis desiderium tuum; renovabitur ut aquilæ iuventus tua:
[…]
Miserator et misericors Dominus : longanimis, et multum misericors.]