Archives for posts with tag: kontratenor

– Przez pewien czas spotykałem się z takim basem.

– I co?

– I nic, ale pod wpływem mojego towarzystwa zaczął się zmieniać, nosić inne ciuchy i został…

– Kontratenorem?

Stabat Mater Giovanniego Sancesa vel Sanciego. Śpiewa Carlos Mena.

 

Can shee excuse my wrongs with vertues cloak ?

Shal I call her good when she proues vnkind ?

Are those cleer fires which vanish into smoak ?

Must I praise the leaues where no fruit I find?

 

No no : where shadows do for bodies stand,

Thou maist be abusde if thy sight be dim.

Cold love is like to words written on sand,

Or to bubbles which on the water swim.

 

Wilt thou be thus abused still,

Seeing that she wil right thee neuer ?

If thou canst not oercome her will,

Thy loue wil be thus fruitles euer.

 

Was I so base, that I might not aspire,

Vnto those high ioyes which she holds from me ?

As they are high, so high is my desire :

If she this denie, what can granted be ?

 

If she wil yeeld to that which reason is,

It is reasons will that loue should be iust.

Deare make me happy still by granting this,

Or cut off delayes if that die I must.

 

Better a thousand times to die,

Then for to liue thus still tormented :

Deare but remember it was I,

Who for thy sake did die contented.

 

 

Music for a while
Shall all your cares beguile.
Wond’ring how your pains were eas’d
And disdaining to be pleas’d
Till Alecto free the dead
From their eternal bands,
Till the snakes drop from her head,
And the whip from out her hands.

Można jeszcze zerknąć na to wykonanie Doultona, choć szkoda trochę, że przy From their eternal bands śpiewa sekundy wielkie zamiast małych, co trochę odbiera ponurego dramatyzmu.

 

Andreas Scholl śpiewa mój ulubiony psalm Vivaldiego Nisi Dominus aedicaverit domum (CXXVII).

 

Vanum est vobis

ante lucem surgere:

surgite postquam sederitis,

qui manducatis panem doloris.

[psalm 127, Vulgata chyba]

 

Na próżno wam

wstawać przed świtem:

wstańcie, gdy odpoczniecie,

wy, którzy jecie chleb boleści.

[przekład filologiczny mrówk]

 

Daremnym jest dla was

wstawać przed świtem,

wysiadywać do późna –

dla was, którzy jecie chleb zapracowany ciężko.

[Biblia Tysiąclecia]