Archives for posts with tag: Księga pytań

 

Я помню как-то проходил
И мелкий дождик моросил.
Когда тебя я увидал
То пульс мой биться перестал

Когда я вижу ты идёшь, ой как ты идёшь,
Меня бросает крепко в дрожь, так бросает в дрожь,
что цена мне грошь.

Не знаю любишь или нет,
Спросить об этом тет-а-тет, очень страшно мне,
вдруг ответишь нет.

– W duszy mi gra, tak, cierń mnie w serce lub dupę kłuje, znajomy, który mnie nieźle zna, powiedział, że to w sumie wszystko jedno i że to dla mnie dobrze.

– Jak kole, to na pewno dobrze. Abo przynajmniej niewygodnie. Jak się tak nie da wysiedzieć, to można wstać i popatrzeć na wszystkich z góry. Można splunąć albo i nawet pocałować w czoło.

– Można jedno i drugie.