Archives for posts with tag: parada równości

– Mnie się w tym zestawieniu rozmaitych flag LGBT podoba rozróżnienie na „osoby homoseksualne” i „lesbijki”.

– Widać kryptoheteronormatywne podejście autorów tego zestawienia – „lesbijki” są najwyraźniej bardziej męskie od „homoseksualistów”, więc ich pociąg do kobiet (takich długowłosych) to przejaw ich… heteroseksualizmu!

*

– Tylko co zrobić, gdy ci ze trzy flagi  pasują? Co? 

– Trzy flagi naraz? Rozedrzeć się!

– Albo rozedrzeć flagi i je zszyć razem w jedną.

– Human centiflag!

[dyskusja à propos zestawienia flag LGBT na stronie organizatorów Parady Równości]

– A co to za dziewczynki?

– Dziewczynki albo i nie, one mogą być prastare.

– Wiek nieokreślony. To mogą być jakieś polonistki albo bibliotekarki.

– Lesbijki dzieworódki w szóstym pokoleniu!

 

 

 

– A co to za wóz? Gnijąca panna młoda w kabriolecie ciągnionym przez konie?

– To Jej Perfekcyjność.

– Jezusie Nazareński.

– To prawda, straszny szkodnik. Ale cóż. W naszej pięknej, wielobarwnej tęczy jest też miejsce dla koloru sraki.

 

 

– A u ciebie? Idziesz na paradę?

– Nie wybieram się na paradę.

– A co, nie lubisz gejów?

– Lubię. Ale wiesz, parada w Warszawie to nie wspólna zabawa, tylko manifestacja orientacji, a to chyba o to nie chodzi.

– Owszem, właśnie o to chodzi. We wszystkich paradach, które w czerwcu upamiętniają wydarzenia w Stonewall 1969, co do zasady o to chodzi. Zabawę masz w klubie, w sumie potencjalnie co dzień, miedzy innymi dzięki Stonewall właśnie…

– W owej paradzie powinna być ogólna zabawa nie tylko homo, ale i hetero, a u nas jest tak że idzie parada i młodzież wszechpolska, i kibole, i nie jest fajnie, a to nie jest idea takiego pochodu więc po co ryzykować. A poza tym myślę, że jestem tolerancyjnym gejem, ale bywa, że i ja przylałbym niektórym księżniczkom, więc nie dziwię się facetowi hetero. A taka parada w naszym kraju łączy się z agresja innych ludzi.

– Znakomicie, po co nam homofobiczni heterycy, skoro mamy gejów o takich poglądach jak ty. Jak, niedajboże, tobie kiedyś ktoś przyleje za pedalstwo, które skądinąd masz wypisane na czole, to ciekawe, czy wtedy coś do ciebie dotrze, czy jesteś impregnowany na jakąkolwiek refleksję.

– Nie, nie, nie, źle zrozumiałeś.

– Poczytaj sobie o Stonewall, serio, to porozmawiamy. Ja homofobów – także tych zinternalizowanych – nie mogę tolerować, bo oni nie tolerują mnie, i siebie, niejako z założenia, nawet jeśli o tym nie wiedzą, ale ich reedukacja to już nie moje zadanie.

– Każdy może być, kim chce i jaki chce, i ja tak myślę, i nie poruszajmy więcej tego tematu, bo się pokłócimy.

 

 

– Czytałeś postulaty tegorocznej Parady Równości?

– Nie, przeczytaj mi.

– Odmawiam. Przeczytałem ostatni punkt i nie chcę znać reszty.

– No przeczytaj.

– Okej. Jest ich dwanaście. Od siebie dodam punkt zero: „Kiedy zostanę Miss Świata, nakarmię wszystkie głodne dzieci”.

– To bardzo szlachetne. No i co tam piszą?

– „Ochrona przed dyskryminacją i wykluczeniem obowiązkiem państwa”. „Wzmocnienie ochrony prawnej przed mową i przestępstwami z nienawiści”.

– Czy to dzieci na godzinie wychowawczej w jakiejś warszawskiej podstawówce albo gimnazjum formułowały te postulaty?

– Najwyraźniej. „Prawa osób trans prawami człowieka”, brzmi to jak „kobieta też człowiek”.

– Niefortunne.

– A tu nie wiadomo w pierwszej chwili, co jest przydawką, a co orzecznikiem: „Miasta otwarte przyjazne dla lokalnej społeczności”.

– A tam nagle liczba pojedyncza „Związek partnerski i małżeństwo prawem każdego obywatela”.

– I wszędzie ten styl sprzed kilkudziesięciu lat: „Otwarta Rzeczpospolita przyjaznym domem…”.

– Jest za to chwytliwa gra słów: „Różni – równi wobec siebie”. Chyba zresztą powinno być „równi wobec prawa”, nie?

– Cóż. „Dość chamstwa”. Żądamy polszczyzny.

Zasłyszane na paradzie (doniesione przez Tajnego D.). Jedna pani pod sześćdziesiątkę do drugiej:

– Dobrze, że ci faceci idą na paradę, przynajmniej nie siedzą w domu i nie piją.

– Widziałeś to euro sado-maso?

– Coo?

– No, transparent, tu po prawej.

– Euro sado-maso?!

– „EUROSODOMA STOP”!

– Ty tylko o jednym.

– Byłam tylko na początku parady.

– A widziałaś tych narodowców z transparentem „Chcemy męszczyzn, nie ciot”?

– „Męszczyzn nie c i o t y”, widziałam.

– W sumie normalne, że pasywy nie chcą cioty, tylko tak zwanych prawdziwych facetów.

– Ale oni chyba nie mieli na myśli cioty w sensie geja…

– Orraany, to jeszcze lepiej! Znaczy: gorzej!

– Kamieniczki stoją na biurku i kurzą się niemożliwie. Ulica stoi w szafie. Ludziki leżą w pudełku.

[Agathé o wykonanej przez siebie z lego Paradzie równości, której obejrzenie gorąco polecam]

Trzy wybrane fajne  hasła ze transparentów i koszulek uczestników parady równości:

Homophobia is so gay

 Jestem pedałem i mam pedalskie obowiązki *

 Będę nosił damskie torebki **

i jedno piękne interpunkcyjnie ze strony przeciwnej:

Każdy polak kulturalny, dba o przyrost naturalny ***

——————————————————–

* Ten napis ma głębszy sens – chodzi bowiem o to, że w projekcie Ustawy o związkach partnerskich nie zawarto  tematu obowiązków. Wynika z tego, że partnerzy w związku partnerskim w rozumieniu projektowanej ustawy nie mieliby wobec siebie żadnych obowiązków, a więc: obowiązku wierności, wzajemnej pomocy, wspólnego pożycia.

** Patrz: sprawa Tinky’ego Winky’ego.

*** Nie pamiętam, co to był za poeta francuski, ale sądzę, że jakiś symbolista, który napisał w którymś wierszu „Vous, êtes…” tzn. oddzielił podmiot zaimkowy od orzeczenia (które na dodatek po francusku łączą się fonetycznie) czyli celowo popełnił błąd interpunkcyjny wagi najcięższej i to się jakimś echem odbiło szerokim i przełomowe było. Szukałem po słowach kluczowych, jakie zdołałem wymyślić, ale niestety nie doszedłem do tego, co to za poeta. Tak czy owak, widać NOP-owcy, MW i ONR-owcy są pionierami futurystycznej interpunkcji.