Archives for posts with tag: Parus Major

– Weź takie zdanie: „Żydzi wybiegli z domu”. Niby nic takiego, a zaraz się dziwnie kojarzy.

– Tak jak „getto” – u nas kojarzy się historycznie i jednoznacznie z Holocaustem. A w takich Stanach to żywe pojęcie, kategoria socjologiczna.

– Kategoria socjologiczna? Więc to tak teraz nazywamy czarnych?

 

– Czy wypada teraz pytać koleżanki: „Za ile będziesz rodzić?”?

– A co wypadku zaistnienia stosunku?

– Będę liczyć na pięćset plus!

– W tej sytuacji bardziej prawdopodobny jest plus niż pięćset.

 

 

– Widzisz, i tak odkrywasz kolejne dna tych tekstów.

– Albo indukuję w nich prawdziwe dno.

*

– „Stulejka” kojarzy mi się z celebracją, urodziny, sylwester, bawmy się!

*

– To ona też mu robi ?

– No tak, to w końcu flecistka!

– Poprzeczna!

– Aaa, czyli do tego Żydówka?

 

– Czekamy na autobus po plaży. Obok dwie Francuzki. Oczywiście palą, bo muszą – narodowość zobowiązuje. Zatrzymuje się grecki taksówkarz i próbuje sobie zorganizować kurs. Zagaduje jedną z panienek po angielsku. Ta patrzy na niego z niesmakiem i oznajmia: „We are French. We don’t speak English!”.

– Siadaj, wujku.

– Czemu „wujku”?

– Żebym nie musiał powiedzieć „chujku”.

– Co tak siedzisz smętnie?

– Próbuję się sczilautować.

– O, i jak Ci idzie?

– Niezbyt dobrze. Od pięciu lat.

– Widziałeś? Całowaliśmy się!

– Chuchnij!

– Toż to istny Bernhard!

– Chyba burnhard. Inna nazwa rzeżączki.

– A wiecie, że ja mam jedną babcię Chinkę?

– Serio?

– Poważnie. I na dodatek całkiem ślepą!

– Pewnie wszyscy mówicie: „Babciu, to trzeba sobie okulary kupić!”, ale tak naprawdę to ona widzi, tylko się tak mruży…

– Mnie tam ostatnio spotkała historia oburzająca wręcz.

– Historia oburzająca wręcz w gejowskim barze? Niebywałe! A co dokładnie?

– Przy wyjściu widzę jakiegoś kolesia, patrzę, a on jest kropka w kropkę jak ten z plakatu festiwalu filmowego LGBT. Broda, czerwone okulary, te sprawy. I mówię mu to: „Wiesz, wyglądasz jak przedstawiciel społeczności LGBT!” . A on z wściekłością odpowiada: „Masz szczęście, że mieszkam niedaleko, bobym ci pokazał fucka!”.

Znajomy przytacza dwa dialogi zasłyszane na osiedlu – dzieci komunikują się z matkami, krzycząc między oknem a podwórkiem:

– Krystiaaan!

– Cooo?

– Do domu!

– Po co?

– Na obiad!

– A co na obiad?

– Jabłko!

*

– Mama!

– Cooo?

– Rzuć mi paletki!

– Do czego?

– Do babingtona!

– Chyba żeby się połamali!