Archives for posts with tag: Plath

Sylvia Plath czyta swój wiersz Mushrooms. Nad tym bostońskim akcentem czuć szklany klosz.

Overnight, very
Whitely, discreetly,
Very quietly

Our toes, our noses
Take hold on the loam,
Acquire the air.

Nobody sees us,
Stops us, betrays us;
The small grains make room.

[…]
We are shelves, we are
Tables, we are meek,
We are edible,

Nudgers and shovers
In spite of ourselves.
Our kind multiplies:

We shall by morning
Inherit the earth.
Our foot’s in the door.

[Całość do przeczytania tu.]

Vrublini pisze na GR o wierszach Sylvii Plath:

och… przecież ja Sylvię uwielbiam.. ;)

gdzieś mam nawet wszystkie jej wiersze

[że w pdfie doczytałem z opóźnieniem]