Archives for posts with tag: Renesans

 

I wariacje na temat:

 

 

Fuggi, fuggi, fuggi se fuggir nieghi,

che così il Cielo, diva, ti leghi

Né mai possa pur muovere un passo

fatta di carne un rigido sasso

e infin ch’abbia

la tua rabbia

Fugga, fugga, fugga chi brama pace

perch’ogni froda ascosa qui giace.

Oglądamy rzeźbę Douwermana. Maryja z dzieciątkiem. Rabbio podziwia jej opięte obfitości i mówi z satysfakcją, wskazując pogardliwie na anemiczne średniowieczne madonny obok:

– Ha, widać, że ta to urodziła to dziecko, a nie kupiła!

Zakłułam się tarnem z Tabulatury Jana z Lublina.

Tak to się najwyraźniej pisało po polsku w pierwszej połowie XVI wieku.

A tak marznięty chłopiec gra na organach dzisiaj.

 

Skoro już o tym nie ma mowy, to pomieszczam specyficzny madrygał Gesualda, wraz z tłumaczeniem własnym.


Moro, lasso, al mio duolo,
E chi può dar mi vita,
Ahì, che m’ancide e non vuol darmi aita!

O dolorosa sorte,
Chi dar vita mi può,
Ahì, mi dà morte!

Konam znużony wśród bólu,
A ten, co me życie ma w mocy,
Zabija mnie, skąpi pomocy.

O, mój bolesny losie,
Ten, co mógłby dać życie,
Ach, tylko mi śmierć przynosi.

Całkiem fajny utwór Pierre’a Passereau pt. Il est bel et bon.

 

Il est bel et bon, commère, mon mary.
Il estoit deux femmes toutes d’ung pays.
Disanst l’une à l’aultre – „Avez bon mary?”
Il ne me courrousse, ne me bat aussy.
Il faict le mesnaige,
Il donne aux poulailles,
Et je prens mes plaisirs.
Commère, c’est pour rire
Quand les poulailles crient:
Petite coquette, co co da, qu’esse-cy?

[jest piękny i dobry, kumo, mój mąż / były dwie kobiety z pewnej krainy / gadały jedna do drugiej: czy masz dobrego męża? / nie gniewa się na mnie i nie bije mnie także / sprząta / daje jeść kurom / a ja się dobrze bawię/ kumo czy to dla śmiechu jest / gdy kury gdaczą / mała kokietko, kokodak, cóż z tego? tłum. fil. mrówk]

————————————————

Ze specjalną dedykancją dla Vrubliniego.

[passereau – fr. „wróbel”]

Passacalli della vita

 Passacaglia życia

O, come t’inganni
Se pensi che gl’anni
Non debban finire
Bisogna morire.

 O jakże się mylisz,

Jeżeli uważasz,

Że lata trwać będą –

Każdy musi umrzeć.

E un sogno la vita
Che par si gradita
E breve il gioire
Bisogna morire.

 Snem tylko jest życie

Co słodkie się zdaje,

A radość jest krótka –

Każdy musi umrzeć.

Non val medicina
Non giova la china
Non si può guarire
Bisogna morire.

 Lekarstwa są na nic,

Bezsilni lekarze,

Wyzdrowieć się nie da –

Każdy musi umrzeć.

Si more cantando
Si more sonando
La cetra o sampogna
Morire bisogna.

 Umierasz, gdy śpiewasz,

I kiedy przygrywasz

Na cytrze czy flecie –

Umrzeć musi każdy.

Si more danzando

Bevendo, mangiando,
Con quella carogna
Morire bisogna.

 Umierasz, gdy tańczysz,

Gdy jesz i gdy pijesz,

Z tą całą padliną –

Umrzeć musi każdy.

I giovan, i putti,
E gl’homini tutti
S’han’a finire
Bisogna morire.

 Młodzieńcy i chłopcy,

Wszyscy bez wyjątku

Oddychać przestaną –

Każdy musi umrzeć.

I sani, gl’infermi
I bravi, l’inermi
Tutt’han’a finire
Bisogna morire.

 I zdrowi, i chorzy,

I dzielni, i słabi

Odejdą ze świata –

Każdy musi umrzeć.

Se tu non vi pensi
Hai persi li sensi
Sei mort’e puoi dire
Bisogna morire.

 Jeśli nie dbasz o to,

Toś zmysły postradał;

Umarłeś, rzec możesz:

Każdy musi umrzeć.

[przekład mrówkodziczy]