Archives for posts with tag: podryw

1. Wypróżnienie okiem świadomego życia

Urodzony optymista,realista .Bywam uparty ale tylko po to by móc coś znaczyć w tym zwariowanym świecie,żyje według swoich reguł i szanuje swój czas, zmieniam się jak i zmienia mnie życie ,moje wybory kształtują mnie,przed siebie patrze okiem świadomego życia, nie gniewam się na ludzi nie chowam się i i nie rozczulam i tym bardziej chować urazy nie potrafię co było to było , skupiam sie na tym co mi życie przyniesie dziś, chcąc budować samego siebie buduje kogoś tym co mam a to coś czego nie dostaje się od tak ,kocham sport jak i on kocha mnie to coś bez czego nie potrafię żyć to moment kiedy jestem silniejszy niż kiedykolwiek bo to daje mi siłę by móc żyć by móc cieszyć się tym wszystkim co mi dziś pozostało niezabrane to jak woda we mnie ,wnętrzu komórki mnie a dzień po dniu wypróznia i wyciska po to by móc na nowo mnie umocnić. Hiihoo heheee

2. Au t oceń zur@

Cze kam na konkretne jebdni3 ceela szmatu i kurwy

3. Moja dusza się nie rusza, ale wstaje z kolan

ŻYCIE ŁAMIE NAJSILNIEJSZYCH
RZUCAJAC ICH NA KOLANA
ŻEBY UDOWODNIC ,ŻE MOGĄ WSTAĆ
*słabych nie rusza,
ponieważ oni i tak spędzają życie na kolanach

4. Al(e)chemia

Opowiadanie o sobie nie jest ani łatwe, ani nie sprawia mi żadnej przyjemności. Wydawać by się mogło, że gość, który lubi gadać, uwielbia chwalić się osiągnięciami, wykształceniem, zainteresowaniami i kupą informacji, które nikogo specjalnie nie interesują. A jest dokładnie odwrotnie. Bo, jak się okazuje, między arogancją i skromnością może być chemia. I jest.

5. O sobie w trzeciej osobie (jak Cezar)

Artysta grafik z dyplomem magistra. Jazz determinuje jego życie. Ostatnio wciąga go świat tanga, improwizuje, ale dalej uważa, iż nie umie tańczyć. Początkujący palacz skręcanego tytoniu. Poeta duszy.Trudny charakter do wytrzymania, więc na dłuższą metę uzbrój się w cierpliwość. Gadulstwo jest jego mocną stroną, co wychodzi mu często tak na dobre jak i na za złe. Ma swój mroczny świat i za nic nie zechce go opuścic. Łatwo się przywiązuje. Niedzielny śpioch, który z chęcia nie wychodziłby z łóżka i najchętniej przespał w nim całe swoje życie. Typ wędrowca po górach. Zodiakalny strzelec. Jego imię znaczy tyle co święty, znakomity i doskonały, ale ani znakomity ani doskonały nie jest, a świętości szuka w codziennej prozie życia. Poszukuje odważnych i zwariowanych na punkcie swoich pasji ludzi.

6. Bo Mnie Irytują

Jestem złośliwy, sarkastyczny i niegrzeczny w stosunku do tych, którzy:
– nie czytają profilu
– wyłudzają fotki
– są gawędziarzami erotomanami
– mają zbyt wysoką wartość BMI

7. Czy się stoi, czy się leży, lustro/cisza się należy

Artysta życia niosący piękno. Istnienie bawiące się iluzją.
Szukam świadomej zabawy oraz pięknych luster.
Myślę, że jestem z tych, którym należy się cisza i samotność. Bycie z kimś tylko czasami na krótko.

8. Pizza Boryny

Jestem zwyczajny, „swojski” w dobrym tego słowa znaczeniu, szczery, bezpośredni.

9. Heteroliberalizm na propsie

Nudzi mnie pozerstwo, życie na pokaz, próżne udziwnianie rzeczywistości, otoczka lgbt, homokonserwatyzm i inne triki tego środowiska mające na celu postawić samego siebie ponad innymi.

10. Powieść o różnych

Trochę nie pasuję do świata nakreślonego w w tej powieści.

11. Maść na porost osób

Napisz, rośnie dowiesz

12. Odliczanie trwa

proszę mnie nie wkurwiać to wszyscy będą bezpieczni
nie wiem co tu robię i generalnie jak nie znajdę miłości mojego życia w jakiś tydzień to nara

13. Net worth

Myślę. Definiuję. Jestem.
Specyficzność zgodna z siecią wartości :)

14. Za to jest poezja <3

Tak, jestem realny.
Oral w obie strony.
Jesteś zainteresowany?
Zapraszam do rozmowy.
Mam prawo decydować z kim się spotykam.
Ty też. Nie ma tu filozofii.

– I co, nic nie wyszło czy pojawiła się jakaś nic porozumienia?

– Między „nic” a „nić” jest cienka linia.

– A dokładniej kreska.

– No to jest szansa, że się zwąchają.

– Wooow!

– Co wow?

– Ty to powinieneś oddać twarz do banku spermy!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gną się ludzie i gną, byle się obciąć…

– Jakaś laska pokazała mi serduszko. A ja nie mogłem sobie przypomnieć gestu posyłania całusa. Pamiętałem tylko, jak się pokazuje fucka i zakrywa usta.

– Ja potrzebuję kolesia, który ma coś do powiedzenia.

– Na przykład co?

– Że mu się podobam…

– Skoro dziś jest Dzień Jedności Niemiec, to może by się wreszcie zjednoczyć z jakimś atrakcyjnym Niemcem…?

– Hm… Zjednoczenie to jest jak jeden Niemiec z drugim. Jak Niemiec z Polakiem, to jest pojednanie.

– Jej Perforacyjność pisze, że szykuje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu.

– Jakiego organu? On swój członek męski chce podać do sądu?

– Nie, chodzi o organ administracyjny i dostęp do informacji publicznej. A dalej pyta z wyższością: „A jak wy spędzacie wieczór?”

– A, to podobnie. My również liczymy na to, że jakiś niedowidzący nastolatek dotknie nas po genitaliach.

– Fajni chłopcy dzisiaj byli.

– Ale co mi z tego, jak stoję za barem.

– No co, ja to chciałbym mieć taką pracę.

– W sensie jaką?

– Że pójdę do kibla i se pomarzę…

– Po ścianie?!

– Nie, o nich. Ale też.

– Byłem kiedyś na sztuce po portugalsku.

– Dlaczego?!

– Bo znajomy Portugalczyk mnie zabrał.

– A wiedział, że nie mówisz po portugalsku?

– Wiedział.

– Najwyraźniej chciał ci przez to powiedzieć, że nie na rozmowach z tobą mu zależy…

– A co tam z naszym maczo-kolegą?

– Podrywam go ostatnio intensywnie.

– Tak? A co w tym kierunku robisz? Nic nie mówiłeś.

– Bo nic nie robię.

– I to działa?

– Najskuteczniej. Wystarczy odpowiadać półsłówkami albo nie odpowiadać wcale i zaraz jest się gotów oświadczyć.

– A ty dzisiaj sam?

– Jak widać.

– Taki słomiany.

– No. I mogę kogoś tą słomą wypchać.

– Ciepło tu mają, zdejmę bluzę.

– Plus 100 do twinka.

– Do darmowego drinka?

– Aa, to na to samo wychodzi.

– Znowu wykazałem esprit d’escargot.

– Co to jest?

– Syndrom ślimaka. Polega na tym, że kiedy zbierzesz się w sobie, żeby do kogoś zagadać, okazuje się, że ten ktoś już wyszedł.

– Wyrywać mleczaki, znaczy się: lecieć na gimnazjalistów

– A mleczaki szybko się psują, jak wiadomo.

– Nooo… Im więcej słodyczy, tym głębsza próchnica!

 

 

 

– Gdybym był heterykiem, podrywałbym tę laskę.

– A ja gdybym był heterykiem, podrywałbym jej faceta.

 

Ogólne zmęczenie i lekkie zmulenie – gratis pod koniec tygodnia i roku.

Towarzystwo podejrzanie atrakcyjnego kolesia, który sam z siebie do ciebie podchodzi – potencjalnie opłacalne.

Padające z jego ust stwierdzenie (po kwadransie rozmowy), że jest bez okularów i ledwo widzi – bezcenne.

– Co się tak gapisz w to lustro?

– Jestem za bardzo pijany. Nie powinienem tak wyglądać.

*

– Jak masz na imię?

– Paweł.

– Choć, zrobię ci loda.

– Ale ej, jak to?

– Mam syna Pawła.

*

– Jak tam w życiu?

– Spoko, ale na ręcznym jadę.

– No to chyba przyjemnie?

– Nie, chciałbym mieć ludzi od tego.

 

– Nie wiem, po co ludzie w ogóle jeżdżą do Izraela. Kto normalny chce spędzać urlop w państwie policyjno-religijnym? Fajnych śniadych kolesi nie brak przecież w innych krajach.

– Wiesz, są tacy, którzy lubią, żeby zbić ich i na nich nasikać, więc czemu by nie mieli jechać dać się upokorzyć w Izraelu?

– W sumie prawda. Taki syndrom jerozolimski 2.0. Choć ja tam u jeżdżących tam ludzi dostrzegam raczej syndrom sztokholmski.